Bestemming bijna bereikt!

Eind 2016 verschijnt mijn online editie Brieven en Correspondenten rond 1900. Het is een uitgave met een lange ontstaansgeschiedenis. De voorbereidingen begonnen in 2008 met een pilot van enkele brieven en mijn oratie aan de Vrije Universiteit, waarin ik de mogelijkheden van digitale bronnenuitgaven verkende. Continue reading “Bestemming bijna bereikt!”

Posted on

Willem Witsen als netwerker

Ik heb wel bemerkt dat ‘k absoluut ongeschikt ben om ’n officieelen rol te vervullen. Ik mis de brutaliteit, de zelfbewustheid […] en laat mij op zij dringen en achteraf zetten (heel graag!) en als ‘k dan tevreden en onopgemerkt in ’n hoekje sta, ben ‘k heelemaal vergeten dat ‘k eigenlijk vertegenwoordig […] de Nederlandsche kunst. – Willem Witsen aan Gerrit Jan Hofker, 4 april 1915. Continue reading “Willem Witsen als netwerker”

Posted on

‘Wie onbekend blijft met hetgeen er in de natuur voorvalt, leeft slechts ten halve’

Wat mij betreft, ik ben bepaald verwonderd, geroerd getroffen, verpletterd, vermorzeld (een mooie climax, hè?) door de groote mate van natuurwetenschappelijke kennis, die in je brief doorstraalt! ….. Waarlijk, zoo ik nog ooit getwijfeld heb aan je waarachtige liefde voor botanie en zoölogie, dan ben ik nu volkomen van mijn dwaling overtuigd en doe bij deze amende honorable. Met dat al zou ik wel bij je willen wezen, zelfs al was ik veroordeeld geen enkele plant of dier te mogen aanraken – Hein Willems Heinsius en Willem Frederik van Hell aan Albert Verwey, 16 augustus 1883 Continue reading “‘Wie onbekend blijft met hetgeen er in de natuur voorvalt, leeft slechts ten halve’”

Posted on

Schakend in de smoking room het mijnenveld door

’t Is wel ’n beetje ’n mal gevoel dat we elk oogenblik op een mijn kunnen loopen! Die verraderlijke dingen, zelfs als je ze zou zien, suggereeren geen idée van verschrikking en als ‘k die prachtige wilde zee aanzie, is ’t zelfs moeielijk om aan mijnen te denken – alles is zoo grootsch en prachtig en vol majesteit! ’t Andere is zoo klein en gemeen en heeft met de natuur niets uit te staan. – Willem Witsen aan Jacoba Witsen, 31 december 1914 Continue reading “Schakend in de smoking room het mijnenveld door”

Posted on

‘Twee open deuren op een open verandah’

 Weet jullie al van ons huis? Nu, ons huis is een villa, met vyf kamers onder en 4 kamers op den zolder, met stal en koetshuis voor twee paarden, en voor tuin een duintop, staande in het duin, aan den weg tusschen de twee Noordwyken […] Myn studeerkamer heeft vier ramen en een, openslaande op een balkon, vanwaar ik de zee zie, over Noordwyk-buiten heen. Noordwyk-binnen leit omlaag, gezien uit myn andere venster  – Albert Verwey aan Willem Frederik van Hell, 5 december 1889 Continue reading “‘Twee open deuren op een open verandah’”

Posted on